Eerst nog even een klein stukje over de rest van Sven zijn verjaardag. Patrick gaat nog even tanken en de laatste stukjes op internet zetten, Sven en ik blijven thuis. Er zijn in het huis verschillende spelletjes te vinden en die moeten we allemaal doen. ‘s Avonds eet Sven pannekoeken en wij pasta, heerlijk thuis eten, dat vinden we nu zelfs leuker. Dan is het feest afgelopen en gaan we lekker slapen. Na het ontbijt vertrekken we richting Dunedin. Na een uur in de auto komen er 2 sms-jes van Joke en Kees en Tim en familie door. We hadden in Waikawa geen bereik. Ja dat bestaat hier nog, hele delen waar je geen bereik hebt. Als we in een dorpje stoppen voor een bakkie koffie met wat lekkers, nog even het taartje van gister overdoen (want die vond Sven niet echt lekker) kunnen we ook een internetverbindinkje spotten en lezen alle leuke verjaardagsberichten voor Sven zijn verjaardag. Echt heel leuk, bedankt hiervoor. We komen begin van de middag in Dunedin aan. Het is voor de eerste keer lastig om zelf een slaapplaatsje te vinden dus rijden we naar de tourist information, zij weten wat er nog vrij is. We zitten nu in een 3 kamer appartement voor een prikkie vanuit hier kunnen we naar de stad lopen. Rond 16 uur doen we dat dan ook. Naar het historische treinstation, heel mooi, met mozaike vloeren en glas in lood ramen. We lopen via de winkels terug. Het is 17:30 uur en de meeste winkels gaan al sluiten. Het is een beetje een suffe stad.
Ik heb een selectie van mijn foto’s samen met de route in Google Earth gezet. Hier kan je de foto’s zien en op welke plaats van de route ze zijn genomen. Dan krijg je een aardige indruk wat wij op welke plek hebben gezien. In google earth zie je ook foto’s en informatie van anderen. Google Earth vereist wel een internet verbinding en Earth kun je downloaden en instaleren via http://earth.google.nl
Mij route log en foto’s kun je hier vinden: http://www.fielan.nl/download
Download het
New Zealand Log Google Earth.zip
bestand en pak deze uit. Wanneer je google Earth geinstaleerd hebt kun je dubbel klikken op het .kmz bestand.
Groetjes en veel kijk plezier.
We zijn in Singapore. Na een vlucht van 10 uur zijn we hier om 17 uur lokale tijd aangekomen. Voor jullie 10 uur in de ochtend, voor ons eigenlijk 10 uur ‘s avonds. Sven heeft lekker geslapen in het vliegtuig en die is nu lekker aan het spelen met zijn nieuwe cars auto. Een die hij heel graag wilde hebben vonden we hier, vandaar. We hebben ook geen kind aan hem gehad die 10 uur. Heel lief was hij (en het andere kind ook). Er waren heel veel kinderen op deze vlucht en een mannetje voor ons had het niet zo naar zijn zin, veel gejammerd en gehuild. Het is maar goed dat je je koptelefoon op kan zetten en een filmpje kan kijken. Patrick heeft er 3 geconsumeerd, ik 2. En Sven 2x de film van cars, die we ook meehadden en hij thuis ook regelmatig kijkt. Die kan hij dus wel uit zijn hoofd.
Zoals Patrick altijd zegt: ” de depressie komt er weer aan”. Morgen half 7 is de planning.
5 weken is lang, maar ook heel kort. Wat is dat snel gegaan. Die bijna 5 weken zijn voorbij gevlogen. Ik kan me nog heel veel reacties van mensen herinneren die zoiets hadden van “zo 5 weken”. Nou we hebben ze zeker nodig gehad en hebben zelfs keuzes moeten maken. We hebben 5 uur aan video materiaal en 3500 foto’s geschoten dus voor ons genoeg materiaal als herinnering. We hebben alles uit de reis gehaald wat we wilden en van te voren hadden bedacht. Hier hebben ze een gezegde: you forget the money, but you don’t forget the memories. Met deze insteek hebben we deze reis dan ook gemaakt. Een om nooit te vergeten. Zoals Sven heel mooi zei na het zien van 3 dolfijnen (3 sec). Maar mam, ik heb ze nu wel in mijn hoofd en als ik eraan denk kan ik het filmpje nog een keer zien in mijn hoofd.
De volgende dag is het weer stralend weer, we besluiten via het strand naar Christchurch te rijden. Bij Summer Beach gaan we eruit. Een heel mooi strand met een ruige rotspartij op het strand. Omdat het eb is kunnen we er onderdoor lopen, net een grot. Het water is heel koud. De stoere mannen wagen wel een duik, Yvonne bruint nog even wat bij. Dan rijden we door naar de laatste accomodatie. Op aanraden van Tim en familie strijken we neer op een Kiwi park, dicht bij het centrum maar ook dicht bij de uitvalroute naar het vliegveld. Woensdag is het weer bewolkt en een stuk kouder. ‘s Ochtends kijken we eerst nog een filmpje op een van de sky movie zenders. Om 12 uur nemen de de bus naar het centrum. Wij worden niet warm van deze stad. Erg onoverzichtelijk en geen sfeer. We winkelen nog wat en nemen weer snel de bus terug. Tijd om de auto nog een beetje goed voor de dag te laten komen, tassen in te pakken enz.
Volgens de planning was het de bedoeling dat we nu naar Christchurch zouden gaan en daar vandaan een dag Akaroa zouden aandoen. Echter gezien de afstand hebben we er voor gekozen richting Akaroa te gaan en daar nog een accomodatie te zoeken voor 2 nachten. Het weer is weer super en we nemen de touristische route vanaf Mount Cook richting Mount Hut. Mt Hut is in de winter een skigebied maar in de zomer ook heel mooi om door heen te rijden. Onderweg nemen we nog lekker een bakkie met wat cake / taart en Sven die neemt een lekker ijsje. Het stuk vanaf Mt Hut is heel saai en vlak, maar eenmaal bij Akaroa in de buurt aangekomen doemen de bergen weer op uit het niets en brengen de slinger weggetjes ons weer bij mooie vergezichten. Akaroa is een havenstadje die leeft van het toerisme. Wildlife cruises, pinguin tours en heel veel restaurantjes met heerlijk eten. Bij de Tourist Information verkrijgen we wat informatie over wat vrij is voor ons verblijf. We willen het eerst zelf bekijken en als we bij een van de motels aankomen kunnen we kiezen uit 2 appartementen. 1 is een appartement met 5 slaapplekken en een simpel keukentje. Goed genoeg voor ons maar bij de 2e kamer aangekomen hadden we gelijk van “Yes” deze wordt het. Te gek voor woorden een “Tarzan en Jane huis”. De muren bekleed met tijgers en jachtluipaarden en geheel in afrikaanse stijl. De douche te kitscherig voor woorden.Een kleedkamer van een van de dames van de Moulin Rouche. Errug grappig en als klapper op de vuurpijl een plat scherm van 92cm met 4 kanalen!!. Deze kamer wilde we wel zo aan het eind van de vakantie. ‘s Avonds heerlijk gegeten, buiten in het zonnetje. Na het eten wilde Patrick nog ergens pinguins gaan spotten aan het strand. Op de kaart kozen we een mooi weggetje uit. We gaan naar Long Beach. Eenmaal de weg in geslagen was er geen weg terug. Een graffelpad stijl naar beneden, waar je elkaar bijna niet kon passeren en dat 11 km lang. Yvonne vond het maar niets (en ik denk Apollo ook niet). We komen onderweg een surfer tegen, die verteld dat we op moeten passen omdat er nog meer surfers benenden zijn die ons misschien willen passeren. Dat worden dus geen pinguins. Maar als je een beetje je fantasie gebruikt, een surfer en een zwarte wetsuit met een wit board!!!
Het was nog erg lekker op het strand, maar Yvonne wilde voordat het donker was die weg weer gereden hebben. Uiteindelijk het laatste stuk wel in het donker gereden, maar veilig thuis gekomen.
De volgende dag zou het gaan regenen, ‘s ochtends regende het heel even maar de boottocht om dolfijnen te kunnen zien ging gewoon door. We namen de boot van 11 uur. We hebben weer veel dieren gezien, aalsgolvers, zeeleeuwen, 2 pinguins in het water en ja hoor, Sven had de hoop al opgegeven en een beetje in mineur, toen kwamen er 3 dolfijenen. Maarja, hoe snel ze verschenen, verdwenen ze ook weer. Ze hadden duidelijk geen zin om naast de boot te spelen. Dat is iets wat dit soort, de Hector dolfijn die alleen in NZ voorkomt (nog maar 7500), wel leuk vindt.
We lunchen in ons Tarzan huis en gaan ‘s middags nog even wandelen. Sven zijn benen deden het al snel niet meer en gaan via het dorp (en een ijsje) weer naar huis.
Tijdreizen doen wel al, het is alleen eenrichtingsverkeer
