De Icefields Parkway van Lake Louise naar Jasper is 230 km. Vanwege de vele uitstapjes die je langs deze weg kunt maken is het doel van vandaag om tot de Athabrasca Glacier te komen. We lopen naar Peyto Lake, weer een prachting blauw meer gevoed door een smeltende gletjer. Daana over de Mistaya Canyon, een kloof onstaan door het wassende water. Uiteindelijk komen we bij de Athabrasca Gletjer. Hier lopen we naar toe. Onderweg verschillende bordjes met jaartallen tot waar de gletsjer toen reikten. Het smelten gaat hard kunnen we contateren. We rijden nog iets verder door tot aan Jonas Creek waar een campground in het bos is waar we ons ook weer zelf moeten registreren. Elke plekje heeft een vuurplek, dus voor het eerst vuur, wiskey en sigaren voor Patrick. Sven heeft 2 vriendjes gemaakt. Tom en Nils, zij wonen in Parijs met een franse vader een nederlandse moeder. Omdat zij op woensdag naar nederlandse les gaan, spreken ze dit erg goed. Wij spreken engels en nederlands met hun ouders omdat ons frans niet zo goed is.
Vandaag eten we worstje van de BBQ, mmmm zo in de vrije natuur. We waren net uitgegeten toen Dan (een canadees) bij ons kwam staan en vroeg of hij zich wat mocht drogen bij ons vuurtje. Hij kwam op de motor vanuit Banff en had veel regen onderweg gehad. Na een gezellig praatje ging hij weer verder richting Jasper. Vanwege de vele muggen besluiten wij daarna de camper in te gaan. Door de natte maand juni en het mooie en warme weer van nu, zijn er echt heel veel muggen. We hebben alle3 minimaal 20 muggenbulten en deze jeuken enorm. Omdat we al een aantal dagen in de nationale parken rijden hebben we slecht bereik met ons mobiel en is er geen internet. Vandaar nu een aantal updates achter elkaar.
Het is maar een klein stukje naar Lake Louise. Hier zijn we rond half 10. Er is ook net een bus Japanners ‘uitgeladen’. Na wat mooie kiekjes gaan we ons eerst registreren bij de campground. De ervaring leert dat we er vroeg bij moeten zijn anders is er geen plek meer. We krijgen ons eerste regenbuitje, dus wachten we nog even met de wandeling naar Lake Agnes. Volgens de boekjes één die je niet mag missen. De wandeling duurt een uur, 3,4 km met een steiging van bijna 400 meter. Halverwege moeten we Sven een peptalk geven, die klaagt over moeie benen. Wij geven aan dat als hij echt naar de top wil, hij dit makkelijk kan. En natuurlijk lukte het, eerst langs Mirror Lake (prachtige plaatjes) en daarna komen we helemaal boven bij Lake Agnes aan. In het Teahouse drinken we thee met applecrumble. Deze traktatie hadden we wel verdiend. Gelukkig gaat de wandeling naar beneden wat makkelijker. Het laatste stukje worden we nog getrakteerd op een klein regenbuitje.
Na het eten (omdat we er toch zijn) nog even langs Moraine Lake. Dit is eigenlijk het mooiste meer van de dag. Misschien komt dit ook door de ondergaande zon, hierdoor komen de kleuren goed uit. Na wat mooie kiekjes gaan we moe maar voldaan terug naar de campground.
We rijden om kwart over negen de bergen in richting Kicking Horse Mountain Resort. Hier gaan we naar het grootste grizzly beren reservaat van Canada. Als we om 10:15 uur aankomen is Boo net een dutje aan het doen. Vanwege het warme weer slaapt hij eerder en langer. We besluiten eerst met de Golden Eagle Express Gondola naar de top te gaan (2437 mtr) Hier lunchen we in het hoogste restaurant van Canada met een heel mooi uitzicht. Daarna lopen we een korte route over de rotsen en komen zelfs sneeuw tegen. Op de terugweg is Boo gelukkig wakker en kunnen we hem goed zien. Sven vindt het fantastisch en houdt niet op met foto’s maken. We vervolgen onze weg richting Lake Louise door Yoho National Park. Bij Field hebben we een plekje voor de camper, hier moeten we ons zelf registreren door een envelopje in te vullen, deze te voorzien van geld en in een metalen paal te gooien. Hier zijn we op onze eigen voorzieningen aangewezen, dus wassen en plassen in de camper. Gelukkig gaat dit goed, via de boiler die op gas werkt hebben we zelfs warm water. Kramperen is het dus niet. Als we de generator aanzetten kunnen we zelfs de airco, oven en broodrooster gebruiken, maar die luxe slaan wij nu even over. ‘s avonds rijden we de weg uit naar de Takakkaw Falls, Canadaas hoogste waterval. Wat een gebulder. Je kunt hem vanaf ver zien. We proberen steeds dichterbij te komen. Maar als we kletsnat en koud zijn en de camara’s niet meer kunnen gebruiken vanwege het vele water, besluiten we toch terug te lopen. Op de weg hierheen lag een enorme berg sneeuw langs de weg. Waarschijnlijk gekomen door een lawine, wij zijn maar nietig als we op deze enorme berg staan.
We worden rond 8 uur wakker. Als we naar buiten kijken zien we de eekhoorntjes alweer lopen. Die zien we net zoveel als konijnen in de Nederlandse duinen. Sven gaat met zijn fototoestel op ‘jacht’ naar mooie kiekjes. Patrick bekijkt zijn foto’s die hij met zijn nieuwe camera heeft geschoten. We rijden rond 11 uur richting Golden. Dit keer onderweg geen stopplaatsen dus na ruim een uur komen we in Golden aan. ‘s middags rijden we naar het wolven park. Hier zitten 9 wolven in gevangenschap. In dit reservaat wordt stilgestaan bij het nut van het behoud van de wolf. Erg belangrijk voor ons ecosysteem. Ook dit keer heeft Sven zijn fototoestel paraat, dat is de reden waarom deze dag uitgeroepen is tot Sven’s dierendag.
We hebben dit keer een plekje met de camper bij een golfterrein, vanuit daar kunnen we morgen naar het Kinking Horse Mountain Resort. Hier gaan we grizzly beren zien en kunnen we met een gondel naar 3340 meter. Hier is het hoogste restaurant van Canada gevestigd.
Na wat pitstops in de nacht. Patrick en Yvonne worden nog rond 4 uur wakker, ontwaken we rond 7:30 uur wakker. We hebben heerlijk geslapen. Na het ontbijt en de watertanks legen, vertrekken we rond 10:00 uur richting Banff. Eerst opzoek naar een fotozaak. Na wat informatie is Patrick eruit, hij koopt een nieuwe body voor zijn camera. Er kunnen dus weer foto’s gemaakt worden. Sven heeft een bal gekocht met de Canadese vlag erop, deze hebben we bij een fietsenwinkel voorzien van lucht. Dan gebeurt er weer een ramp!!. De bal knalt uit elkaar! (te veel lucht) Weer terug naar de winkel voor bal 2. Zo wordt de vakantie wat duurder dan voorzien. Banff is trouwens wel een leuke stad, dus geen straf om hier te ‘moeten’ winkelen. Vanuit Banff rijden we richting Radium Hot Spring. Onderweg maken we een uitstapje naar Marble Canyon. Een korte wandeling naar een waterval die al 9000 jaar bestaat, Sven kan het zich maar moeilijk voorstellen. In de jaren is de kloof ontstaan, waar wij d.m.v. bruggetjes overheen lopen. Nu op de camping in Raduim Hot Spring, vanavond na het eten gaan we naar de warme baden. Overdag is dit vanwege de temperatuur (rond 30 graden) niet te doen. Tot nu toe bevalt de camper ons erg goed. Om half 8 gaan we richting warme baden. Zelfs voor Yvonne is dit erg warm (44gr) Eerst maar naar het koudere gedeelte. Na 2x heen en weer is het hete water wat aangenamer. Heerlijk ontspannen gaan we rond half 10 terug naar de camper.
Om 7 uur worden we opgehaald door fraserway, de campermaatschappij. We gaan nog langs 3 andere hotels om gezinnen met kinderen op te halen. We krijgen uitleg over onze camper van mevr Schimmel. Een Canadese van Nederlandse ouders. Ze wil dat wij Nederlands met haar spreken zodat zij haar Nederlands kan bijhouden. Na de uitleg over de camper kunnen we met de ‘echte’ reis beginnen. Onze splinternieuwe camper (6160 km gereden) is uitgerust met een koelkast/vriezer/combi-magnetron/WC/douche en we hebben een slide out. Een gedeelte van de camper kan je, als je op de plek van bestemming bent, uitschuiven. Hierdoor wordt onze ‘woonkamer’ 40 cm breder. Eerst naar de supermarkt om boodschappen te doen. Deze zijn in verhouding met Nederland veel duurder. Pakje thee $4,- want ongeveer 3,20 euro is. Dronken worden we niet, want alcohol is hier heel duur en niet in de supermarkt te krijgen.
De eerste rit gaat naar Banff. Ondanks dat het het eerste ritje is, rijdt Patrick alsof hij het dagelijks doet. We zijn nog wel ‘beginners’ met het neerzetten van de camper, past de electra aansluiting/wateraansluiting en dan moet de camper ook nog redelijk waterpas staan. Als dit alles is gelukt, stijken we neer op onze picknick tafel. We worden direct aangevallen door de muggen. Eerst naar binnen om ons in te smeren. Vanuit de camping unnen we direct een trail lopen naar de Hoodoos (punten van uitgesleten steen). Onze eerste kennismaking met de mooie natuur van Canada. Prachtig. Maar dan gebeurt er een ramp!! Patrick zijn camera stopt ermee, error 99. Later blijkt dat het klepje van zijn spiegelreflex niet terugklapt. Morgen maar verder kijken.
‘s avonds onze eerst maaltijd (spagetti) in de camper. We eten binnen vanwege de vele muggen. Deze lange en intensieve dag heeft ons allemaal moe gemaakt. De bedden zijn al opgemaakt, na een douche gaan we lekker slapen.
Na het ontbijt zijn we info op gaan halen over de Stampede, het grootste jaarlijkse outdoor evenement ter wereld, dit inmiddels al 100 jaar. Een hoog cowboy gehalte, leuk om te zien hoe die Canadesen hier helemaal in op gaan. Wij zijn ook nog op de foto gegaan (inclusief cowboyhoed).
Veel paarden met landbouw apparaten van jaren terug, maar daar tegenover stond een tractor die tegenwoordig wordt gebruikt. Een groot contrast. Sven mocht even in de tractor zitten. Nog even over het kermis gedeelte en dan hebben we het wel gezien. We lopen terug naar het hotel. Na een kopje thee op de kamer gaan Sven en Patrick zwemmen en Yvonne gaat naar de naast gelegen gym. ‘s Avonds voor de laatste keer de stad in. Nu richting Stephan Avenue, het winkelgebied van Calgary. Hier zijn voldoende eet tentjes waar wij heerlijk hebben gegeten. Het idee was om na het eten bij Starbucks (naast het hotel) koffie te gaan drinken, maar die was al dicht toen we aankwamen, jammer! Nu alle spullen weer in de koffers krijgen, morgen worden we opgehaald door het camperverhuurbedrijf en gaat het echte toeren beginnen.
We zijn veilig aangekomen in Calgary. Nu aan het chillen op de hotelkamer. Bij ons is het nu 16:25, maar Nederland gaat al naar bedje toe (00.25 uur). Rond 17:00 uur zijn we (op gevaar in slaap te vallen) de stad in gegaan. Wat een leuke, groene, schone stad. Sven die houdt het verbazingwekkend goed vol, die huppelt rond of het echt pas 17:00 uur is. Het zonnetje schijnt, 24 gr dat helpt ook mee. We lopen naar Bow river, via een mooie brug een stukje over Prince’s Island. Als we weer richting stad lopen vallen we met onze neus in een turkisch festival, erg gezellig. We eindigen in een heel leuk county western tentje waar we nog wat eten en Patrick zijn eerst Canadese biertje drinkt. Om 19:00 uur wordt het Sven echt te veel. Vanaf het terras kunnen we ons hotel zien, Sven heeft de kortse route al bedacht. Nu lekker slapen en morgen nog een hele dag Calgary.
