We slapen lekker uit en ontbijten in de camper. De zon schijnt lekker, strak blauwe lucht. We zijn nog in twijfel om naar The Butchart Gardens te gaan, maar omdat het zo lekker strandweer is, besluiten we bij de camping te blijven. We lopen via het rotsen (mooi uitzicht over de camping) naar het strand. Sven probeert een mierenopvang van schelpen te maken (maar de mieren lopen steeds weg..) en Patrick begint met het maken van een fort van al het aangespoelde hout, Sven helpt hem daar snel mee. Je ziet hier veel ‘bouwwerkjes’ staan. Als we trek krijgen gaan we terug naar de camper. Na het eten gaan we met een rugzak gevuld met whiskey, rose, water en snoepjes terug naar het strand. Daar wordt het fort eerst afgemaakt. Yvonne kijkt met de verrekijker of er nog wat leven in de zee te vinden is. We zien weer een zeehondje, deze komt best dichtbij, ze zijn erg nieuwsgierig. Als het fort klaar is steken we een fikkie aan, dit mag officieel niet met het aangespoelde hout. Sven wil dus ook geen hout halen (want hij wil de gevangenis niet in) Als er dan een helikopter heel laag komt aanvliegen krijgt hij het spaansbenauwd, deze vliegt (na inspectie van de kust ofzo) weer weg. Op de camping staat nog een ander nederlands gezin, deze komen ook naar het strand en sluiten aan bij ons vuurtje. De jongens (zij hebben 2 zonen 10 en 8 jaar) maken het fort nog mooier, wij horen hun reisverhalen aan en zij die van ons. Weer veel overlappingen in wat we allemaal gezien hebben. Zo is het ineens half 12. Na het vuurtje te hebben gedooft lopen we terug naar de camping, zonder zaklamp maar bijgeschenen door de maan. Wel nog even onder de douche om al het zand uit Sven te spoelen.