Ik krijg de log die ik bij houd met mijn GPS tagger niet in Google maps. Hier een linkje naar de log. Deze is met Google earth te bekijken.

Logging

Voor het eerst worden we wakker met een hele bewolkte lucht. In Hotikaki is het nog wel droog, maar hoe zuidelijker we rijden hoe meer het gaat regenen. Best jammer, want de bergen liggen helemaal in de wolken. Het is net Schotland in de regen. Onderweg kwamen we een Bush Man museum tegen. Sven wilde wel naar het museum (want het “the papa” museum in Wellington was zo leuk, daar heeft hij het nu nog over) Er werd een film gedraaid over de jacht op herten.

Tot de jaren 70 werden ze gedood omdat er veel te veel herten waren in Nieuw Zeeland,(ooit uitgezet door de engelsen) die al de planten wegknaagde. Vanaf de jaren 70 zijn ze ze gaan vangen en zijn er hertenfarms ontstaan. Er leven nu 3 mln herten in farms in NZ. Om 13:30 uur waren we al op de bestemming. Een mooie cabin waar we voor 3 nachten zijn. Sven heeft weer zijn eigen kamer, dit keer wel zonder TV. Even een plekje voor onszelf. Daar hebben we na al die verschillende bedjes even behoefte aan. Het is te hopen dat het snel ophoudt met regenen, dan kunnen we dit mooie gebied pas echt goed zien. We gaan straks even naar het dorp voor wat boodschappen. We moeten wat nieuwe dingen kopen (we waren bij Dolly vergeten de koelkast leeg te halen). Morgen misschien richting de gletsjer.

Een geweldige route. Heel veel langs de kust en het weer is nog steeds heel goed.Maar wel weer wat lang. De hele dag in de auto. Onderweg gaan we er wel regelmatig uit. Onder protest van Sven (want het was omrijden) reden we door naar Cape Foulwind. Daar hebben we zeeleeuwen gezien. Toen vond Sven het ook wel weer leuk. We hebben zelfs baby’s gezien. Daar wilde Sven wel mee knuffelen. Toen naar onze slaapplaats in Punakaiki. Een cabin aan de kust. De ene kant de Zee en de andere kant een enorme berg. Dat is pas vakantie. ‘s Avonds de zonsondergang en pannekoeken op het menu.
 
Donderdag zijn we het Truman pad gaan lopen, net voor de Panecake Rocks. Daar stonden een heleboel verschillende bomen. Net of we in het tropisch regenwoud liepen. Met lange broeken aan vanwege de sandflies, hele gemene w kleine zwarte beestjes die lekker kunnen prikken. Het is vandaag een beetje bewolkt en iets kouder dan de afgelopen dagen. Toen we naar de Panecake Rocks liepen, kwamen Tim en familie ook net aanlopen. (toeval bestaat) Geweldig hoe de zee op de rotsten slaat. De rotsen bestaan uit een heleboel laagjes, vandaar de Panecake Rocks. Heel veel foto’s en film gemaakt. Een slaapplekje gevonden in Hotikaki bij Dolly B&B. Een vriendelijke dame heeft een hele mooie kamer voor ons. Als we naar het dorpje gaan om wat te eten, komen we Tim en familie weer tegen. We besluiten samen te gaan eten. Een feest voor de jongens en heel gezellig voor de papa’s en mama’s. Na een lekker visje en frietje en pasta voor de jongens gaan we allemaal onze eigen kant weer op. Maar voor hoe lang. Voor morgen hebben we 3 nachten gereserveerd op en Top 10 holidaypark bij de Franz Josef gletsjers, daar zullen we ze vast weer tegenkomen. Ook hopen we daar Oom Kees en tante Joke te treffen. Het worden vast weer mooie dagen.

Groet Yvonne, Patrick  & Sven

Ik heb wat foto’s in de gallery gezet. Zie Link nummer 2. Foto Gallery.

Gr. Patrick

Wat een geweldige dag hebben we gehad. Na een nacht in een B&B hebben we heerlijk ontbeten, met o.a. yogurt en vers fruit. We regelen nog even een cabin op dezelfde camping als waar Tim en familie met de campers staan en daarna rijden we naar Kaiteriteri om de watertaxi te nemen naar Bark Bay. Van daaruit zijn we 6 km langs de kust naar Torrent bay gaan lopen. Een prachtige wandeling die van zeeniveau tot max 107 mtr hoog ging. Klimmen en dalen dus. Maar wat een uitzichten. Echt de plaatjes uit de boekjes, azuurblauw water, hagelwitte stranden. Een sprookje. Het weer is nog steeds zo goed, zon en blauwe lucht, dan ziet alles er veel vriendelijker uit. Toen we een broodje zaten te eten met uitzicht op zee kwamen er heel wat mede wandelaars langs en…… ja hoor, daar kwam Tim ook. Dus liepen we gezamelijk op. De jongens hielden de gang er goed in en trokken zich aan elkaar op. Want na 2.5 uur lopen ben je best wel moe, maar als je dan bij het strand aankomt….. Zwemmen maar. Echt geweldig. Om 3 uur worden we weer met de watertaxi weer op gehaald. Maar door het getij verschil van 4 meter moeten we naar de boot lopen. (bijna tot aan het kruis nat) We worden later op een grotere boot overgezet. En die weet van gassen. We gaan heel hard over het water. De jongens vinden dit gaaf. Op de camping aangekomen gaan wij naar onze cabin, weer een hele mooie met dit keer zelfs een bank. Even lekker bijkomen van de dag. Sven heeft een half uurtje nodig en dan is hij alweer klaar om te gaan zwemmen. Dus niet veel later liggen Sven en Tim in het zwembad. We gaan gezamelijk eten, af en toe krijgen we een spetter. Vannacht schijnt het maar 12 gr te gaan worden. Waarschijnlijk is dit wel de laatste keer dat we ze tegen gaan komen. Wij zijn hier iets langer en gaan dus wat zuidelijker. Met de auto kun je net even wat meer rijden dan met de camper. We gaan elkaar zeker nog een keer opzoeken in nederland. Morgen gaan we richting de Panecake Rocks.

Groet Yvonne, Patrick & Sven

Wat een feest voor Sven. Zijn vriendje Tim uit het vliegtuig had dezelfde plek voor de overnachting in Wellington. We hebben gezellig op onze veranda met zijn allen wijn met een broodje gegeten. S’ochtend zijn we met Tim en zijn ouders vroeg opgestaan en hebben we dezelfde ferry genomen naar het Zuider-eiland. Heel gezellig. Tim en Sven hebben 3 uur lang op de boot kunnen spelen met elkaar.

Ook vandaag is het weer heerlijk weer en dat geeft mooie plaatjes als we door de fjorden van het Zuider-eiland binnen varen. Daarna pakken we de route op richting Motueka en ja hoor daar komen we Tim met zijn ouder weer tegen. Zij rijden door met hun camper naar een holiday park waar wij geen slaapplek konden vinden. Wij zijn dan op zoek naar een B&B (slapen en Ontbijt) en na 2 pogingen hebben we een heerlijke kamer.

Morgen gaan we naar het Abel Tasman Park en nemen dan een water-taxi om ons een paar kilometers op een strandje af te laten zetten en dan heerlijk een stuk door de natuur terug te lopen waar de taxi ons weer kan oppikken.

Groetjes Patrick, Yvonne & Sven

Wat een lange dag in de auto. Vandaag was de langste route van onze reis. Tussen Tongariro en Wellington is niet veel te zien. Alhoewel het eerste stuk door de bergen zeker de moeite waard was. Om de lange rit wat aangenaam te maken hebben we liedjes en limmerikken gezongen. De limmerikken uit de oude doos van Opa Jan, dus dan weten de welbekende wel hoe ze ongeveer gaan. 

In welington liggen de prijzen van de overnachtingen wel iets hoger aangezien hier iedereen langs komt die de ferry moet nemen naar het zuider-eiland. Maar we hebben een mooie lodge gevonden net buiten de stad. Een lodge is een soort hotel maar dan met een keukentje en koelkast.

Net hebben we heerlijk gegeten in het restaurant en kunnen nu voor 4 dollar (ongeveer 2 euro) onbeperkt internetten. Morgen ochtend doen we lekker rustig aan en in de loop van de dag gaan we dan Wellington verkennen. We gaan naar het museum waar we veel te ontdekken is over de Maori cultuur, zo kunnen we Sven ook nog wat bijbrengen. En we willen nog met de Cable car. Die brengt ons een stuk boven Wellington en dan kunnen we via de botanische tuin terug naar het centrum lopen. Verder houden we een lekker rustig dagje om ons voor te bereiden op het Zuider-eiland.

Groetjes Patrick, Yvonne & Sven

Nog wat foto’s van de wandeling in Tongariro:

Op deze weg komen we heel veel mooie dingen tegen. Steeds maken we een omweggetje waardoor de 180 km vooraf gepland veel meer zijn geworden. Bij Hidden Valley gaan we met een bootje naar de overkant van de rivier waar een uitgezette wandelroute van ongeveer 2.5 km ons langs heel veel moois bracht. Geisers, modderpoelen, kokende water bronnen in heel veel mooie kleuren. Toen weer in de auto richting lake Taupo. Een heel groot meer ontstaan door implosie van een vulkaan. We rijden een hele tijd langs dit meer. We komen dan al snel aan in Tongariro. Hier zijn we op een Campground neergestreken.

Tongariro.
Na een warm nachtje zijn we rond 8.30 uur wakker (sven slaapt hier uit!!!) Na het ontbijt gaan we naar het National Park van Tongariro. Hier rijden we naar Whakapapa Village voor wat info. We gaan met een skilift zo ver mogelijk op de Mount Ruapehu. Dan begint de klim richting de sneeuw. Leuk hoor sneeuwballen gooien in je korte broek. Het is vandaag zo warm dat we niets warm aan hoeven te trekken. (gevolg: we zijn nu alle 3 een beetje verbrand van het weerkaatsen van de zon in de sneeuw) We klimmen naar halverwege de top. Voor Sven een wereld prestatie. Van daaruit hebben we een heel mooi uitzicht. We kijken op Mount Ngauruhoe (mount doom, uit de film the Lord of the Rings). Naar beneden ging wel veel makkelijker dan naar boven. Sven wilde eigenlijk niet meer lopen toen hij boven was. Nu nog even een wijntje op onze verranda en morgen vertrekken we richting Wellington.
Er zit inmiddels al een week op. Wij denken weining aan thuis (sorry) we doen zoveel indrukken op. Wij houden het nog wel even vol.

Groetjes Yvonne, Patrick & Sven

Sven had eigenlijk helemaal geen zin om weer verder te gaan. Hij had het er reuze naar zijn zin. Het is voor hem moeilijk om te beseffen dat we geen vast stekkie hebben en bijna iedere dag op zoek gaan naar een nieuwe slaapplek.